ตั้งแต่พฤศจิกายนปี 2010 เราคงเห็นข่าวคราวเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของประเทศเพื่อนบ้านอย่างพม่าเป็นระยะๆ เริ่มจากการจัดการเลือกตั้งใหญ่ในรอบ 20 ปี

(แม้ว่าการเลือกตั้งจะไม่ได้รับการยอมรับจากประชาคมโลกว่าโปร่งใสและยุติธรรม) การให้อิสรภาพแก่นางอองซานซูจี ผู้นำฝ่ายค้านจากพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (National League for Democracy-NLD) ซึ่งเธอถูกคุมขังอยู่ในบ้านพักเป็นเวลาเกือบ 15 ปี การปล่อยตัวนักโทษทางการเมือง ไปจนถึงการเปิดโอกาสให้สมาชิกพรรค NLD รวมทั้งนางซูจีได้ลงเลือกตั้งซ่อมและเข้ามามีบทบาททางการเมืองในสภาผู้แทนราษฎรในที่สุด

ในช่วงเกือบสองเดือนที่ผ่านมา ชาติตะวันตกรวมทั้งเกาหลีและญี่ปุ่นเริ่มกระโดดเข้าไปลงทุนในพม่าในโครงการใหญ่ๆ มากมาย จนทำให้คนไทยหลายคนบ่นอุบอิจฉาพม่าแบบที่ผู้เขียนยังงงๆ ว่าด้วยอารมณ์ไหนถึงเป็นเช่นนั้นไปได้ จำได้ว่าเคยได้รับอีเมล์ลูกโซ่ที่เป็นการบ่นพึมพำของคนไทยบางกลุ่มว่าอยากให้ไทยเป็นรัฐสังคมนิยมแบบพม่า ปกครองแบบเผด็จการทหาร เพราะจะทำให้การค้าดี นักลงทุนหลั่งไหลเข้ามาในประเทศ ราคาสินค้าและการผลิตถูกควบคุมโดยรัฐ และรัฐสามารถกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนได้เป็นต้น คือพูดง่ายๆ อยากให้ไทยยึดพม่าเป็นต้นแบบ

ถ้าใครยังไม่เคยอ่านอีเมลลูกโซ่นี่ ลองถามหากับเพื่อนฝูงดู แต่อย่างไรก็ตาม คงต้องแสดงความเสียใจกับกลุ่มผู้รักการปกครองแบบเผด็จการ เพราะคนส่วนใหญ่ของประเทศคงไม่ยอมหันหลังให้กับการปกครองแบบประชาธิปไตยอย่างแน่นอน และเนื้อหาในการปลุกเร้าจากกลุ่มผู้รักเผด็จการฟังแล้วก็ไม่ค่อยเป็นเหตุเป็นผลสักเท่าไร เพราะการมีเศรษฐกิจแบบปิดประเทศ/พึ่งตัวเองอย่างเดียว (autarky) ที่รัฐสามารถตั้งราคาแทนกลไกตลาดมันจะสัมพันธ์และส่งเสริมการเปิดเสรีทางการค้าและการลงทุนกับต่างประเทศได้อย่างไร

นอกจากว่าประเทศนั้นๆ จะไม่เน้นการพัฒนาฐานการผลิตและเทคโนโลยีเพื่อการส่งออก แต่เปิดประเทศให้มีนักลงทุนต่างชาติเข้ามาถลุงขนถ่ายทรัพยากรธรรมชาติเช่นน้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และแร่ต่างๆ จากประเทศตนไปเท่านั้น ซึ่งทรัพยากรเหล่านี้ถูกส่งออกในราคาถูกและไม่ได้นำมาใช้เพื่อพัฒนาฐานการผลิตและเพิ่มศักยภาพทางเศรษฐกิจของประเทศตน อย่างเช่นหลายประเทศเผด็จการในแอฟริกาที่ให้สัมปทานแก่บริษัทต่างชาติในการเข้ามาสำรวจน้ำมันดิบและถลุงแร่ รวมทั้งพม่าก็เป็นเช่นนั้นในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมา ซึ่งไทยเองก็มีบริษัทปตท.เป็นหนึ่งในบริษัทต่างชาติที่ได้รับผลประโยชน์จากการเข้าไปใช้ทรัพยากรธรรมชาติของพม่าโดยเฉพาะการนำเข้าก๊าซธรรมชาติเป็นต้น

ทีนี้ คงต้องช่วงกันดีดนิ้ว เรียกสติกลุ่มคนรักการปกครองแบบเผด็จการให้ตื่นจากภวังค์เสียที เพราะการที่พม่าได้รับความสนใจจากประชาคมโลกในครั้งนี้ไม่ได้เป็นผลมาจากการเป็นรัฐเผด็จการแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะการเปลี่ยนพฤติกรรมของรัฐบาลพม่าที่ดูจะมีความเป็นประชาธิปไตยมากขึ้นและความต้องการเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจจากสังคมนิยมเป็นทุนนิยมต่างหาก เช่นการเปิดเสรีทางการค้าระหว่างประเทศ การปล่อยอัตราแลกเปลี่ยนลอยตัว และความต้องการสร้างตลาดหุ้นเพื่อระดมเงินทุนซึ่งญี่ปุ่นสัญญาจะเข้ามาช่วยพัฒนาในด้านนี้เป็นต้น

การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและเศรษฐกิจภายในของพม่าทำให้ประชาคมโลกเปลี่ยนท่าทีจากการดำเนินนโยบายบอยคอตทางเศรษฐกิจและการฑูต มามีปฎิสัมพันธ์กับพม่ามากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นท่าทีคล้ายคลึงกับนโยบายที่เรียกว่า constructive engagement หรือในภาษาไทยอาจเรียกว่านโยบายปฎิสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์

ภาพจาก Associated Press

ที่มาของนโยบาย Constructive Engagement

นโยบาย constructive engagement ถูกสร้างขึ้นในช่วงสงครามเย็นโดยรัฐบาลโรนัล เรแกนของสหรัฐอเมริกา เพื่อใช้ในการสร้างสัมพันธภาพกับรัฐบาลแอฟริกาใต้ที่ให้การสนับสนุนอเมริกาในช่วงสงคราม ซึ่งในขณะนั้นประเทศแอฟริกาใต้ถูกปกครองด้วยกลุ่มชนชั้นนำผิวขาวที่มีนโยบายเหยียดผิวคนดำซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ

อเมริกาดำเนินนโยบาย constructive engagement เพราะคิดว่า

• (1) ถ้าปล่อยให้รัฐบาลถูกล้มในขณะนั้น (แม้จะเป็นรัฐบาลเผด็จการหรือไม่ก็ตาม) จะทำให้เกิดสุญญากาศทางการเมืองในประเทศ ซึ่งจะเปิดโอกาสให้แนวคิดคอมมิวนิสต์หรือมาร์กซิสม์เข้ามาแทรกแซงและเติบโตในประเทศนั้นๆ ได้ และ

• (2) อเมริกาเชื่อว่าการมีปฎิสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจและการฑูตตามปกติกับรัฐบาลเผด็จการจะทำให้เกิดการจูงใจและจะสามารถเปลี่ยนพฤติกรรมของรัฐบาลเผด็จการไปในทางสร้างสรรค์ในที่สุด อเมริกายังส่งเสริมนโยบายการค้าเสรี (free trade) ร่วมไปด้วยเพราะเชื่อว่า “การส่งเสริมเสรีภาพทางการค้าจะทำให้เกิดเสรีภาพทางการเมืองตามมาในอนาคต” ดังนั้น การผลักดันระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมเสรีจึงถูกใช้เป็นเงื่อนไขในการให้เงินช่วยเหลือทางทหารและการพัฒนาเศรษฐกิจแก่รัฐบาล อเมริกาได้ใช้นโยบายคล้ายคลึงกันนี้กับหลายประเทศในโลกรวมทั้งไทยเพื่อต่อต้านการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ในช่วงสงครามเย็นด้วยเช่นกัน

อเมริกาดำเนินนโยบายปฎิสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์กับประเทศแอฟริกาใต้ในต้นทศวรรษ 1980 และถูกระงับใช้ในปี 1986 เมื่อสภากองเกรสโหวตผ่านกฎหมายที่เรียกว่า Comprehensive Anti-Apartheid Act ที่ต่อต้านนโยบายเหยียดสีผิวของรัฐบาลแอฟริกาใต้

ถ้าให้สรุปสั้นๆ นโยบายปฎิสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์หมายความว่า การเข้าไปมีความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจและการฑูตกับประเทศใดประเทศหนึ่ง โดยไม่สนใจประเด็นเรื่องประชาธิปไตย สิทธิมนุษยชน หรือประเด็นทางสังคมและศีลธรรมที่เกิดขึ้นในประเทศนั้น

นโยบาย Constructive Engagement ในอาเซียน

ที่ผ่านมา อาเซียนใช้นโยบาย constructive engagement กับประเทศที่เป็นสมาชิกและที่ไม่เป็นสมาชิกมาโดยตลอด อาเซียนไม่มีบทลงโทษสมาชิกเช่นการบอยคอตทางการค้า ไม่มีอำนาจระงับการเป็นสมาชิก หรือตัดสิทธิ์การเป็นสมาชิก แม้ว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่สงบทางการเมืองหรือมีการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เป็นการกระทำจากรัฐก็ตาม ในกฎบัตรอาเซียนได้มีการบัญญัติและสถาปนาค่านิยมใหม่ขององค์กรอาเซียนขึ้นคือการพิทักษ์รักษา (1) ประชาธิปไตย และ (2) ความมั่นคงทางมนุษย์ (Human Security) ซึ่งก็รวมถึงความยุติธรรมทางสังคมและสิทธิมนุษยชนด้วย แต่อย่างไรก็ตาม กฎบัตรนี้ไม่ระบุบทลงโทษใดๆ ถ้าประเทศสมาชิกละเมิดหลักดังกล่าว

ภาพจาก irrawaddy

หลักการสำคัญอีกประการที่ส่งเสริมนโยบายปฎิสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์คือ นโยบายไม่แทรกแซงเรื่องภายในของประเทศสมาชิกหรือเรียกว่า non-interference ซึ่งเป็นกฎเหล็กอีกข้อของอาเซียนที่ไม่ให้ต่างชาติเข้ามาลดทอนหรือแทรกแซงอำนาจอธิปไตยของประเทศตนเอง

ด้วยหลักปฎิบัติของทั้งนโยบาย constructive engagement และ non-interference ทำให้สมาชิกอาเซียนและตัวสถาบันอาเซียนเองไม่สามารถตำหนิเพื่อนสมาชิก รวมทั้งไม่มีอำนาจเข้าไปแทรกแซงเพื่อรักษาความสงบในประเทศสมาชิกได้ ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าแนวความคิดของนักวิชาการอาเซียนด้านความมั่นคงที่สนับสนุนให้สร้างกองกำลังอาเซียนเพื่อสันติภาพ (ASEAN peacekeeping force) เหมือนยูเอ็นหรือนาโต้นั้นยังคงเป็นฝันกลางวันอยู่ ณ วันนี้ อย่างมากที่สุดที่อาเซียนสามารถทำได้คือการแถลงการณ์แสดงความห่วงใยถึงเหตุการณ์ความไม่สงบภายในประเทศสมาชิก หรืออาจเสนอตัวเข้ามาไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างสมาชิก ซึ่งถ้าประเทศที่พิพาทไม่เห็นด้วย อาเซียนก็ไม่สามารถใช้กฎอะไรมาบังคับได้

ฉะนั้น ไม่ว่าประเทศสมาชิกอาเซียนจะมีการปกครองระบบสังคมนิยมเหมือนเวียดนามหรือลาว เป็นรัฐบาลกึ่งทหารกึ่งพลเรือนแบบพม่า ประชาธิปไตยกึ่งเผด็จการแบบสิงคโปร์หรือมาเลเซีย สมบูรณาญาสิทธิราชย์แบบบูรไน หรือประชาธิปไตยแบบอินโดนิเซีย ก็ไม่เป็นปัญหาในการเข้าเป็นสมาชิกอาเซียน

ช่วงกลางทศวรรษ1990 มีการถกเถียงกันในกลุ่มประเทศอาเซียนว่าพม่าพร้อมหรือยังในการเป็นสมาชิกอาเซียน เพราะชาติตะวันตกมีนโยบายบอยคอตการค้าและการฑูตกับพม่าและมีการล็อบบี้อาเซียนไม่ให้รับพม่าเข้าเป็นสมาชิก ดังนั้น การรับพม่าเข้ามาในอาเซียนจึงมีความเสี่ยง อาจทำให้ภาพลักษณ์ของอาเซียนดูไม่ดีในสายตาประชาคมโลก บางประเทศสมาชิกเช่น ไทย (สมัยรัฐบาลชวน) และฟิลิปปินส์เห็นว่าพม่ายังไม่พร้อม และต้องการให้อาเซียนสร้างเงื่อนไขที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองภายในพม่าเสียก่อนที่จะรับเข้าเป็นสมาชิก แต่ข้อเสนอนี้ต้องตกไปเมื่อประเทศสมาชิกอื่นๆ ไม่เห็นด้วยในการเข้าไปแทรกแซงทางการเมืองของพม่า

และด้วยเหตุผลทางยุทธศาสตร์ในภูมิภาคที่อาเซียนไม่ต้องการละทิ้งพม่าให้อยู่โดดเดี่ยวอีกต่อไป เพราะยิ่งพม่าถูกโดดเดี่ยวจากประเทศในภูมิภาคเท่าไรก็จะยิ่งทำให้ใกล้ชิดกับจีนมากขึ้นเท่านั้น หรืออีกนัยหนึ่งคือ อาเซียนต้องการคานอิทธิพลของจีนในพม่าและในภูมิภาคไม่ให้มีอำนาจผูกขาดมากเกินไปนั้นเอง ทำให้สมาชิกส่วนใหญ่ของอาเซียนต้องการใช้นโยบายปฎิสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์ และที่สำคัญคือพม่ายังเป็นแหล่งพลังงานและวัตถุดิบให้กับประเทศอาเซียนด้วย

ส่วนมาเลเซีย (สมัยรัฐบาลมหาธีร์) ก็พยายามผลักดันนโยบาย Look East ของตนเองที่ต้องการรวมกลุ่มพลังประเทศในเอเชียเพื่อคานอำนาจกดดันทางเศรษฐกิจและการเมืองจากชาติตะวันตกที่มีอเมริกาเป็นผู้นำ ซึ่งนายกรัฐมนตรีมหาธีร์ โมฮัมหมัด ก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากับอเมริกามาโดยตลอด ฉะนั้นการนำพม่าเข้ามาเป็นสมาชิกอาเซียนได้สำเร็จในปี 1997 จึงถือเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะของกลุ่มความร่วมมือจากเอเชียที่ปฎิเสธที่จะเชื่อฟังหรือทำตามชาติตะวันตก

ภาพจาก irrawaddy

ตั้งแต่อดีตจนปัจจุบัน อาเซียนใช้นโยบายปฎิสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์กับพม่ามาโดยตลอด โดยการสร้างความสัมพันธ์ทางการค้าการลงทุนและการฑูตกับรัฐบาลทหารพม่า ที่มีจีน ไทย สิงคโปร์ และมาเลเซียเป็นนักลงทุนหลักในโครงการน้ำมันดิบ ก๊าซธรรมชาติ ถลุงแร่ และเขื่อนพลังงานน้ำเป็นต้น ซึ่งเป็นการร่วมลงทุนและได้รับสัมปทานจากรัฐบาลเผด็จการทหารพม่า

ในทางตรงกันข้ามชาติตะวันตกใช้นโยบายยุติความสัมพันธ์และบอยคอตการค้าและการฑูตกับพม่า ตั้งแต่รัฐบาลทหารเข้าปราบปรามการลุกฮือของพระสงฆ์ นักศึกษา และประชาชนเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยเมื่อปี 1988 และการที่รัฐบาลทหารไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งใหญ่ปี1990 ที่นางซูจีได้รับชัยชนะ จนนำไปสู่การนองเลือดและคุมขังนางซูจีในบ้านพัก แต่สุดท้ายประชาคมโลกได้เปลี่ยนท่าทีกับพม่าในเดือนที่ผ่านมา

ในตอนหน้าเราจะมาคุยกันต่อว่า เหตุใดไทยจึงเสนอให้อาเซียนเปลี่ยนจากนโยบาย constructive engagement ไปใช้นโยบาย flexible engagement แทน และนอกจากการเปลี่ยนแปลงปัจจัยการเมืองภายในพม่าแล้ว ปัจจัยใดที่ทำให้ประชาคมโลกและชาติตะวันตกเปลี่ยนท่าทีจากการบอยคอตมาเป็นการสร้างปฎิสัมพันธ์กับพม่าอย่างในปัจจุบัน รวมทั้งความเสี่ยงจากการใช้นโยบาย constructive engagement ที่ควรถกเถียงในประชาคมอาเซียนและประชาคมโลก

อภิสิทธิ์-สุรนันทน์ เวชชาชีวะ

การต่อสัญญาให้บริการรถไฟฟ้า BTS อีก 13 ปี มูลค่ากว่า 2 แสนล้านบาท ระหว่างกรุงเทพมหานคร กับ บริษัทกรุงเทพธนาคม กลายเป็นประเด็นร้อนทางการเมืองขึ้นมาทันที เพราะนอกจากประเด็นว่าเป็นสัญญาที่หลีกเลี่ยงกฏหมายหรือไม่แล้ว ยังมีประเด็นเรื่อง “เครือญาตินักการเมือง” เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เนื่องจากประธานกรรมการของบริษัทกรุงเทพธนาคม จำกัด มีชื่อว่า “นายประพันธ์พงศ์ เวชชาชีวะ”

นามสกุล “เวชชาชีวะ” ไม่เพียงแต่เป็นนามสกุลเดียวกับนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรีจากพรรคประชาธิปัตย์เท่านั้น เพราะฝั่งพรรคเพื่อไทยเองก็มีนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลทักษิณ และปัจจุบันเป็นโฆษกประจำตัวนายกยิ่งลักษณ์ อยู่ด้วย

นายอภิสิทธิ์มีศักดิ์เป็นลูกผู้น้องของนายสุรนันทน์ และนายประพันธ์พงศ์มีศักดิ์เป็นอา (คนละปู่) ของทั้งคู่

ศึกการเมืองข้ามพรรคแต่ร่วมตระกูลจึงเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ย้อนรอยตระกูลเวชชาชีวะ

การทำความเข้าใจความสัมพันธ์ของทั้งสามคน ย่อมต้องย้อนกลับไปดูสายสัมพันธ์ทางเครือญาติเสียก่อน (ดูบทความเก่า SIU เรื่อง เบื้องลึก ‘ตระกูลชินวัตร’ ผู้สร้างนายกรัฐมนตรีไทยถึง 3 คน ประกอบ)

ตระกูลเวชชาชีวะเองก็เป็นตระกูลเก่าแก่ตระกูลหนึ่ง โดยมีบรรพบุรุษเป็นชาวเวียดนาม โดยสารเรือมาขึ้นฝั่งที่ จ.จันทบุรี สำหรับรุ่นของนายอภิสิทธิ์-สุรนันทน์ ถือว่าเป็นรุ่นที่หก และปัจจุบันรุ่นลูกของอภิสิทธิ์-สุรนันทน์ถือเป็นรุ่นที่เจ็ดแล้ว

บุคคลสำคัญของตระกูลเวชชาชีวะคือ นายหลง (รุ่นที่สี่) ซึ่งศึกษาด้านการแพทย์และเข้ารับราชการในกระทรวงสาธารณสุข จนได้บรรดาศักดิ์เป็น “พระบำราศนราดูร” และนามสกุลพระราชทาน “เวชชาชีวะ” ทำให้บิดาและพี่น้องทุกคนได้ใช้นามสกุลเวชชาชีวะตามไปด้วย พระบำราศนราดูรเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขในสมัยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และเป็นผู้ก่อตั้งโรงพยาบาลบำราศนราดูร จ.นนทบุรี

น้องชายคนถัดมาของพระบำราศนราดูรคือ นายโฆษิต เวชชาชีวะ ซึ่งเป็นปู่ของนายอภิสิทธิ์-สุรนันทน์ ส่วนน้องชายของนายโฆษิตคือ ขุนประวิตรเวชชาชีพ (ประวิตร เวชชาชีวะ) เป็นบิดาของนายประพันธ์พงศ์ เวชชาชีวะ นั่นเอง

นายโฆษิตมีบุตรจำนวน 10 คน โดย นายนิสสัย เวชชาชีวะ บิดาของนายสุรนันทน์เป็นบุตรคนที่ 5 (นายนิสสัยเคยเป็นเอกอัครราชทูตหลายประเทศ และเคยเป็อดีตปลัดกระทรวงการต่างประเทศ) กับ นายแพทย์อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ บิดาของนายอภิสิทธิ์ เป็นบุตรคนที่ 7 (นายแพทย์อรรถสิทธิ์ เป็นอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน) แผนผังตระกูลเวชชาชีวะ (เฉพาะบางส่วน)

ดังนั้นโดยสรุปแล้ว นายประพันธ์พงศ์ จึงมีศักดิ์เป็นอา (คนละปู่) ของนายอภิสิทธิ์-สุรนันทน์นั่นเอง

หมายเหตุ: ข้อมูลจากบทความ ทางชีวิต “อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” นายกฯเทพประทาน

วิวาทะอภิสิทธิ์-สุรนันทน์

เรื่องเริ่มมาจากฝ่ายพรรคเพื่อไทย นำโดนายพร้อมพงษ์ นพฤทธิ์ โฆษกพรรคเพื่อไทย และนายจิรายุ ห่วงทรัพย์ ส.ส.กทม. พรรคเพื่อไทย ได้ยื่นเรื่องต่อ คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.)  โดยเรียกร้องให้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ลงมาตรวจสอบเรื่องนี้ เพราะเป็นเรื่องของคนในตระกูลโดยตรง (ข่าวสด)

ด้านนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ออกมาตอบโต้ว่า นายประพันธ์พงศ์ ก็เป็นอาของนายสุรนันท์ เวชชาชีวะ สมาชิกบ้านเลขที่ 111 โฆษกประจำตัวน.ส.ยิ่งลักษณ์ เช่นกัน โดยมอบหมายให้ กทม. เป็นผู้ชี้แจง (ISN)

ส่วนนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ โฆษกส่วนตัวของนายกรัฐมนตรีกล่าวถึงกรณีที่พรรคเพื่อไทย ได้ออกมาเปิดเผยว่านายประพันธ์พงศ์ เวชชาชีวะ ประธานคณะกรรมการบริหารบริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด มีส่วนร่วมในการขยายสัมปทานรถไฟฟ้าบีทีเอส และนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ได้ออกมาตอบโต้ว่า นายประพันธ์พงศ์ มีศักดิ์ของตนด้วยนั้น ตนยอมรับว่าเป็นญาติกันจริงแต่ใครจะเป็นญาติกับใครไม่ใช่ประเด็นสำคัญ หากเป็นญาติแล้วทำถูกก็ไม่มีปัญหา แต่หากเป็นญาติแล้วทำผิดกฎหมาย ก็ต้องมีการดำเนินคดีตามกฎหมายเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นญาติฝ่ายไหนก็ตาม  และขอตั้งคำถามกลับว่าการขยายสัมปทานถูกต้องตามขั้นตอนกฎหมายหรือเหมาะสม และการขยายสัมปทานครั้งนี้เอื้อประโยชน์แก่กลุ่มใดกลุ่มหนึ่งหรือไม่  ขอให้กรุงเทพมหานครออกมาชี้แจงข้อเท็จจริงให้ชัดเจน (Daily News)

นายสุรนันทน์ยังถามข้อมูลกลับไปยังกรุงเทพมหานครใน 3 ประเด็น ดังนี้

1. การขยายสัมปทานถูกต้องตามขั้นตอนกฎหมายหรือไม่ ขอให้กรุงเทพมหานครออกมาชี้แจงข้อเท็จจริง
2. การขยายสัมปทานเหมาะสมหรือไม่ เพราะการให้สัมปทานจะต้องคำนึงถึงระบบการขนส่งมวลชนอื่นๆ เช่น รฟม. และ ขสมก. ตลอดจนควรสอดรับกันกับการเดินทางในเส้นทางต่างๆ ด้วย ไม่ใช่คำนึงถึงเพียงระบบเดียว การประสานงานกับหน่วยงานหรือรัฐวิสาหกิจของรัฐบาลจึงมีความจำเป็น
3. การขยายสัมปทานครั้งนี้เอื้อประโยชน์แก่กลุ่มใดกลุ่มหนึ่งหรือไม่

และนี่เป็นหนึ่งในกรณีที่น่าสนใจของ “ตระกูลนักการเมือง” ที่สมาชิกในตระกูลยืนอยู่กันคนละฝั่งของอุดมการณ์

หลายคนมักออกจากโรงด้วยความเสียดายค่าตั๋วจากหนังเรื่อง ‘The Cabin in the Woods’ แต่น่าแปลกใจที่ Website ที่ให้ Rating ภาพยนต์อย่าง Rotten Tomatoes กลับให้คะแนนสูงถึง 90% และ IMDB เองก็ให้คะแนนเรื่องนี้สูงถึง 7.9/10 คะแนน ทั้งที่ภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวไม่ได้สร้างความประทับใจให้กับคนไทยมากนัก

หลายเสียงมักจะออกมาบ่นหลังหนังจบว่า ‘เนื้อเรื่องออกทะเล’ หรืออะไรเทือกนั้น ซึ่งน่าแปลกใจที่หนังสยองขวัญเรื่องนี้กลับถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องพล็อตว่างี่เง่าไร้สาระ แต่กลับไม่มีใครคิดตั้งคำถามกับพล็อตหนังสยองขวัญอย่างหนังโบราณ เจสัน นักฆ่าที่โผล่มาอย่างแทบจะไร้ที่มาที่ไป หรือแม้แต่หนังผีไทยเองก็ยังแทบไม่มีใครมาบอกว่าพล็อตเรื่อง ‘ไร้สาระ’ (ทั้งๆที่หลายคนไม่เคยเห็นผี และไม่เชื่อว่ามีจริงด้วยซ้ำ!)

ทั้งนี้ผู้เขียนมองว่า หนังในเทือกนี้นั้นสร้างความประทับใจให้กับผู้ชมจากการขายความน่ากลัว หรือความตื่นเต้น สยดสยอง ลุ้นระทึก ซึ่งในส่วนนี้ต้องยอมรับว่า The Cabin in the Woods นั้นสร้างความผิดพลาดจากการประชาสัมพันธ์และ Trailer ที่ฝังผู้ชมว่าเป็นหนังสยองขวัญ แต่ฉากตื่นตระหนกตกเก้าอี้ยังทำได้ไม่ดีถึงกึ๋น จนทำให้เกิดช่องว่างความสงสัยและโดนผู้ชมโจมตีเรื่องพล็อตของหนัง

แต่สำหรับผู้เขียน (และใครหลายคน) มองว่าหนังเรื่องนี้ดี เพราะตีบทแตกจากความ Cliché’ (แนวคิดเก่าๆ โบราณ ซ้ำซาก) ของหนังสยองขวัญทั่วไป และการดำเนินเรื่องและบทพูดก็ค่อนข้าง ‘ขันขื่น’ และเสียดสีอยู่ตลอดเวลา จนโดยส่วนตัวแล้ว ผู้เขียนมองว่าหนังเรื่องนี้ค่อนข้างจะเทไปทาง ‘หนังตลก’ ที่มีบรรยากาศแบบภาพยนต์สยองขวัญยุค 80 ด้วยซ้ำ

ซึ่งจะเห็นว่าพล็อตเรื่องนั้นจงใจยั่วล้อหนังสยองขวัญโบราณ ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มวัยรุ่นออกเดินทางไปพักที่บ้านตากอากาศที่ไม่มีใครเข้าถึง แล้วอยู่ดีๆก็มีผีโผล่มาไล่ฆ่าทีละคนอย่างไร้เหตุผล แต่ The Cabin in the Woods เลือกที่จะดำเนินเรื่องแบบใช้หนังซ้อนหนัง คือการกระทำที่ควบคู่ระหว่าง ‘เรื่องบนดิน’ คือบ้านตากอากาศ และ ‘เรื่องใต้ดิน’ คือห้องควบคุมด้านล่าง โดยมีการตัดสลับอย่างมีชั้นเชิง และจบลงด้วยการปะทะกันระหว่างสองฝั่งจนเกิดเป็นเรื่องราวโกลาหลในตอนจบ

เพียงเปิดเรื่องมาหลายคนก็อาจจะงุนงงว่า ไอ้นักวิทยาศาสตร์สองคนในห้อง Lab ที่เหมือนกับฐานทัพลับมันเกี่ยวอะไรด้วยวะ (ไม่เห็นจะมีใน Trailer) ก่อนที่จะเปิดเรื่องแบบภาพยนต์โบราณโดยใช้เสียงกระแทกและ Font ที่แดงเรียบๆว่า ‘เฮ้ย ไม่ได้เปิดผิดเรื่องนะเว้ย!’ ซึ่งเพียงเท่านี้ ก็อจะเดาได้ว่า ‘นี่มันหนังตลกชัดๆ!’

นอกจากนี้ The Cabin in the Woods ยังสร้างความขัดแย้งกันเองในตัวละคร ซึ่งตามเนื้อเรื่องเหยื่อบูชายัญคือหนุ่มสาวห้าคนที่เป็นตัวแทนห้าสิ่งคือ

The Whore หญิงสาวร่านราคะ ซึ่งในเรื่องคือจูลส์ นักศึกษาแพทย์ที่เป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่ถูกจัดฉากให้ ‘ร่าน’ จากสารเคมีที่ควบคุมโดยส่วนใต้ดิน

The Athlete ชายผู้มีพละกำลัง ซึ่งในเรื่องคือเคิร์ท ชายหนุ่มผู้คงแก่เรียน ที่ได้ทุนเรียนในสาขาสังคมวิทยา แต่กลับถูกเลือกให้เป็นผู้ชายดิบเถื่อนใช้แต่กำลัง

The Fool ตัวตลกผู้โง่เขลา ซึ่งในเรื่องคือมาร์ตี้ ชายหนุ่มขี้ยาที่ติดกระบอกกัญชามาบ้านพักตากอากาศ ซึ่งผู้กำกับ ‘ตบมุข’ อย่างชาญฉลาดโดยที่ให้ ตัวตลก เป็นผู้มองออกว่าพวกเขากำลังโดนชักใยอยู่

The Scholar ผู้คงแก่เรียน ซึ่งในเรื่องคือ โฮลเดน หนุ่มนักกีฬาอเมริกันฟุตบอล ที่อยู่ดีๆ (หากสังเกต) ใส่จริตหยิบแว่นตามาทำให้ดูเป็นคนวิชาการ (ทั้งๆที่เขาน่าจะถูกจัดเป็น The Athlete แทนด้วยซ้ำ! )

The Virgin สาวบริสุทธิ์ ซึ่งในเรื่องคือ เดน่า หญิงสาวที่จริงๆควรคงไว้ซึ่งพหรมจรรย์ ซึ่งผู้เขียนเห็นว่าฉากหนึ่งที่ตลกที่สุดในเรื่องคือฉากที่ เดน่า รู้ว่าตัวเองถูกใช้เป็นตัวแทนของสาวบริสุทธิ์ และหัวหน้าของฝั่งใต้ดินก็ยอมรับโดยดีว่า ‘เราก็เลือกเอาตามที่เราพอจะหาได้น่ะ’ ซึ่งเป็นการยอกย้อน เสียดสี และท้าทายความเชื่อเก่า

จากทั้ง 5 ตัวละคร จะเห็นว่า The Cabin in the Woods จงใจท้าทายความเชื่อเก่า (Tradition) ที่มักจะจัดแบ่งคนเป็นประเภทโดยเหมารวม เช่น แบ่งแยกคนขาวคือผู้ปกครอง คนดำคือแรงงานทาส หรือแม้แต่วาทกรรม ไพร่ – อำมาตย์เองก็ไม่แตกต่างกัน เพราะนี่คือการตีความแบบเหมารวม ตีความเป็นกลุ่มก้อน ซึ่งแตกต่างจากการตีความในสมัยใหม่ ที่มักมองคนเป็นปัจเจก (Individual) ซึ่งในตัวบุคคลหนึ่งอาจมีทั้งความดี ความเลว มีลักษณะที่ผสมปนเปที่มีมิติกว่าการตีความอย่างง่ายๆในสมัยโบราณที่ใช้ในการแบ่งแยกชนชั้น ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้จับเอาความเชื่อทั้งสองมาปะทะกัน โดยสร้างกรรมวิธีบูชายัญแบบยุคสมัยใหม่ ที่ต้องควบคุมโดยเครื่องมือทันสมัย ต้องมีการถ่ายทอดสดราวกับเรียลลิตี้โชว์ หรือแม้แต่การเลือกตัวแทนมาบูชายัญแบบมักง่าย เพราะเชื่อว่าทุกอย่างควบคุมได้โดยวิทยาศาสตร์

หลายฉากที่หนังเรื่องนี้จงใจใส่เพื่อยั่วล้อกับความเชื่อและวัฒนธรรมที่หลากหลาย ทั้งการที่ศูนย์หาคนบูชายัญดังกล่าวมีในหลายภาคพื้นทวีป และแต่ละทวีปต่างก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว (ทั้งๆที่เทพบรรพกาลนั้นหลับอยู่ใต้พิภพของศูนย์ในป่านี่ และไม่ได้มีทีท่าว่าต้องการเหยื่อบูชายัญเป็นเด็กในประเทศญี่ปุ่น !) แต่ทุกพื้นที่ต่างถูกเชื่อมโยงโดยเทคโนโลยี ซึ่งแม้แต่เทพที่หลับใหลก็คงจะพอใจหากได้เห็นภาพถ่ายทอดสดมีชาวต่างชาติถูกฆาตรกรรมโดยปิศาจต่างด้าว !? แน่นอนว่าเนื้อเรื่องนี้มันไม่สมเหตุสมผลแม้แต่น้อย แต่ผู้กำกับจงใจใส่ไว้เพื่อ ‘ตบมุข’ เสียมากกว่า

แม้แต่ตอนสุดท้ายที่ผู้กำกับจงใจล้อเล่นกับเรื่อง Cliché’ อย่างวีรบุรุษที่ยอมเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อยับยั้งเรื่องงี่เง่าที่จะมาทำลายโลก และตบหน้าคนดูด้วยการที่เดน่าพูดอย่างเสียดสีว่า ‘Huh, Human Being?’ หรือการที่ทั้งสองคนจงใจนั่งสูบกัญชารอวันสูญสลายของโลก ที่ค่อนข้างขันขื่นและทำลายแนวขนบดั้งเดิม แม้กระทั่งการที่มีมือยักษ์โผล่มาจากพื้นก็ราวกับต้องการสร้างความ ‘ขบขัน’ ที่ยืนยันว่า ‘นี่มันเป็นเรื่องตลกนะโว้ยยย! อย่าเก็บอะไรไปคิดให้มันมากมาย’ แต่หลายคนกลับเอาเรื่องนี้ไปพูดเสียเป็นประเด็นหลักและจับต้องว่าเนื้อเรื่องไร้สาระ

หากพิจารณาโดยไม่ปักใจเชื่อว่านี่คือหนังสยองขวัญ จะเห็นว่าพล็อตการดำเนินเรื่องของ The Cabin in the Woods จงใจสร้างให้จับต้องไม่ได้ คือ ไม่ได้ต้องการให้ผู้ชมตั้งคำถามหรือหาเหตุผล เพราะใจความหลักจริงๆมันอยู่ที่ความตลกขบขันของการกระทำตัวละคร และการผูกเรื่องแบบ ‘คิดได้ไง’ ของผู้กำกับที่จงใจสร้างเพื่อแหวกขนบธรรมเนียมดั้งเดิม และแซวรุ่นพี่ที่ทำหนังสยองขวัญว่า ‘ที่พี่ทำมาให้ผมดูตอนเด็กๆน่ะ ผมว่าแม่งตลกว่ะ’ ก่อนที่จะหัวเราะอย่างสบายใจ

ที่ปรึกษาแนะนำให้ รฟม. แยกส่วนงานของต้นทุนและการหารายได้ออกจากกัน เพื่อให้วัดประสิทธิภาพการทำงานเฉพาะส่วนได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ยังมีข้อแนะนำอื่นๆ ดังนี้

• ตั้งเป้าเพิ่มผู้โดยสาร โดยพัฒนาระบบรถประจำทางของตัวเองเชื่อมกับแนวรถไฟใต้ดิน และก่อตั้งสถานที่จอดรถแบบ park and ride เพิ่มเติม
• มองหาวิธีสร้างรายได้แบบใหม่ๆ เช่น ร้านค้า โฆษณา ค่าเช่าติดตั้งเสาสัญญาณมือถือ โดยตั้งบริษัทลูกเพื่อหารายได้ขึ้นมาโดยเฉพาะ
• ปรับปรุงการเชื่อมต่อสถานีกับสถานที่ของเอกชน
• ในระยะยาวเสนอให้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์รอบสถานี
• แยกบริษัทลูกเพื่อการเดินรถ และบริษัทลูกด้านการเก็บค่าโดยสาร เพื่อเน้นความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน

การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย

รายงานผลการดำเนินงานตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2553 (ผลการศึกษาจัดทำแนวทาง และมาตรการในการดำเนินการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการกิจการของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย)

รฟม. ได้จัดทำแนวทางและมาตรการในการดำเนินการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการกิจการตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2553  โดยได้ว่าจ้างสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังเป็นที่ปรึกษาเพื่อดำเนินการศึกษาจัดทำแนวทางและมาตรการในการดำเนินการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการกิจการของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ในวงเงินค่าจ้างจำนวน 2,130,500 บาท มีระยะเวลา 5 เดือน (ไม่รวมระยะเวลาการนำเสนอรายงานฯ ต่อส่วนงานที่เกี่ยวข้อง) ซึ่งคณะกรรมการการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยได้มีมติเห็นชอบผลการศึกษาฯ แล้วเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 โดยผลการศึกษาได้แบ่งมาตรการดำเนินการเป็น 2 ระยะ คือ

1 มาตรการดำเนินการระยะสั้น

1.1 การปรับรูปแบบองค์กร และการดำเนินงาน การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ควรปรับเปลี่ยนโครงสร้างองค์กรภายในและระบบการประเมินประสิทธิภาพภายในเพื่อแบ่งแยกการดำเนินงานในส่วนที่เกี่ยวข้องกับต้นทุน (Cost Center) และการหารายได้ (Profit Center) เพื่อให้สามารถแยกแยะและประเมินประสิทธิภาพของแต่ละหน่วยงานได้อย่างชัดเจน ซึ่งจะทำให้การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยสามารถนำเสนอประสิทธิภาพในส่วนต่างๆ ต่อสำนักงบประมาณและกระทรวงการคลังให้เห็นภาพที่ชัดเจนในการแบ่งส่วนการทำงาน และอธิบายให้เห็นถึงความสามารถในการเพิ่มประสิทธิภาพในส่วนต่าง ๆ ได้

นอกจากนี้ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยควรจัดตั้งคณะทำงานพิเศษเพื่อรับผิดชอบในแต่ละโครงการที่ต้องการผลักดันในส่วนการวางแผนและพัฒนาโครงการรถไฟฟ้า และควรบรรจุหลักการและแนวทางในการวิเคราะห์รายได้จากการพัฒนาภาคธุรกิจจากโครงการต่างๆ ในขั้นตอนการวางแผน โดยมีการตั้งเป้าหมาย ในเชิงดัชชี้วัดที่ชัดเจน และให้หน่วยงานด้านพัฒนาธุรกิจได้มีส่วนร่วมในการออกแบบสถานีและพื้นที่โดยรอบตั้งแต่จุดเริ่มต้นของโครงการ

1.2 การเพิ่มผู้โดยสาร เป้าหมายหลักควรเป็นการพัฒนาและบริหารระบบเพื่อให้สามารถดึงผู้ใช้รถยนต์ส่วนบุคคลให้มาใช้รถไฟฟ้าเพิ่มมากขึ้น ซึ่งปัจจัยสำคัญคือการให้ความสำคัญกับความสะดวกสบายในการเดินทางและการเข้าถึงจุดหมายของการเดินทางของผู้รับบริการ

1.3 การพัฒนาระบบ Feeder และ Park and Ride การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ควรจัดตั้งคณะทำงานพิเศษเพื่อดำเนินงานการพัฒนาระบบ Feeder และ Park and Ride เช่น การขอใบอนุญาต   การให้บริการรถประจำทาง ในรูปแบบ Feeder และการให้บริการนั้นควรเป็นเส้นทางที่มีการกำหนดจุดจอดที่น้อยกว่าเส้นทางขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพเพื่อความสะดวกรวดเร็วในการให้บริการให้ผู้โดยสารในการเข้าถึงสถานีรถไฟฟ้าได้รวดเร็ว และมีค่าโดยสารที่เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน โดยแนวทางการบริหารงานควรเป็นการจัดตั้งบริษัทลูกเพื่อดำเนินการให้บริการดังกล่าว

1.4 การเพิ่มรายได้จากส่วนภาคธุรกิจ Non-fare Revenue การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยควรดำเนินการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และผลักดันให้เกิดวัฒนธรรมในองค์กรในการสร้างรายได้ที่เป็น Non-fare Revenue (รายได้จากการให้เช่าพื้นที่ร้านค้า ค่าโฆษณา และค่ากรรมสิทธิ์ในการให้บริการระบบโทรคมนาคม) โดยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ควรสร้างพันธมิตรทางธุรกิจและให้ภาคเอกชนที่มีประสบการณ์และเครือข่ายในด้าน     ต่าง ๆ เข้ามาบริหารจัดการในระยะสั้น ซึ่ง การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ควรเพิ่มและพัฒนาบุคลากรในด้านดังกล่าวไปพร้อม ๆ กัน สำหรับในระยะยาว การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยควรจัดตั้งบริษัทลูกเพื่อบริหารจัดการธุรกิจด้าน Non-fare Revenue อย่างอิสระ

1.5 การพัฒนาจุดเชื่อมต่อสถานี การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยควรปรับปรุงกระบวนการในการออกแบบจุดเข้าออกที่เชื่อมต่อกับสถานีโดยเพิ่มการมีส่วนร่วมของภาคเอกชน และเจ้าของแหล่งกิจกรรมบริเวณสถานีในช่วงการออกแบบและวางแผนโครงการ โดยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยควรมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบการประเมินค่าธรรมเนียมเพื่อให้สอดคล้องกับมูลค่าเพิ่มต่ออาคารภาคเอกชนที่เกิดขึ้นจริงเมื่อมีการพัฒนาจุดเชื่อมต่อ นอกจากนี้ ในระยะยาว การพัฒนาจุดเชื่อมต่อจะเป็นหนึ่งในกลยุทธ์สำคัญในการลดข้อจำกัดของการใช้ที่ดินจากการเวนคืน โดยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยสามารถระบุตำแหน่งทางเข้าออกไปยังบริเวณที่เป็น Land Bank ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยได้

2 มาตรการดำเนินการระยะยาว

2.1 การพัฒนาแบบ Transit Oriented Development (TOD) ได้แก่ แนวทางการพัฒนาควบคู่ระหว่างแหล่งกิจกรรม อสังหาริมทรัพย์และระบบรถไฟฟ้า ซึ่งเป็นรูปแบบที่ได้รับความสำเร็จในหลายประเทศ โดยที่กลไกสำคัญคือการพัฒนาแบบควบคู่เพื่อให้องค์กรที่ลงทุนในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางด้านรถไฟสามารถได้รับผลตอบแทนจากมูลค่าที่ดินและโอกาสในการพัฒนาโดยรอบสถานีและตามแนวเส้นทาง ซึ่งรายได้ดังกล่าวจะสามารถใช้ในการลงทุนพัฒนาโครงข่าย และสนับสนุนการเดินรถต่อไปได้ในระยะยาว ในขณะเดียวกัน สถานีที่เป็นแหล่งกิจกรรมหรือที่พักอาศัยจะสร้างแรงดึงดูดให้มีการใช้ระบบรถไฟฟ้าเพิ่มขึ้น ซึ่งจะส่งผลให้เกิดการปรับเปลี่ยนรูปแบบการเดินทางจากรถยนต์ไปยังการเดินทางโดยรถไฟฟ้าในรูปแบบที่ยั่งยืน

2.2 การพัฒนาบริษัทลูกเพื่อเดินรถ เนื่องจากในอนาคตการให้บริการเส้นทางสายรถไฟฟ้าต่าง ๆ จะอยู่ภายใต้สัญญาแบบ Gross Cost ดังนั้น การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยจำเป็นต้องเตรียมความพร้อมต่อภาระหน้าที่ที่เปลี่ยนแปลงและเพิ่มขึ้นในด้านการกำกับบริษัทเดินรถ โดยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ต้องมีการสร้างองค์ความรู้ในด้านต้นทุนการบริหารและจัดการการเดินรถ รวมทั้งต้นทุนในการบำรุงรักษา ซึ่งข้อมูลดังกล่าวเป็นความลับทางการค้า ดังนั้น ยุทธศาสตร์สำคัญที่จะสร้างองค์ความรู้เพื่อใช้ในการกำกับดูแลระบบและสร้างอำนาจ ในการต่อรองกับบริษัทเดินรถในอนาคต คือ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยดำเนินการเดินรถเอง

2.3 การพัฒนาบริษัทลูกเพื่อจัดการระบบจัดเก็บค่าโดยสาร เป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับสัญญาสัมปทานแบบ Gross Cost ซึ่ง การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ต้องเป็นผู้ดำเนินการจัดเก็บค่าโดยสารเอง และจะสามารถออกแบบโครงสร้างค่าโดยสาร และบูรณาการระบบจัดเก็บค่าโดยสารได้ โดยที่ปรึกษาฯ เสนอให้การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยปรับใช้ยุทธศาสตร์เชิงรุกเพื่อบุกเบิกการปรับใช้ระบบ Smart-card บนปัจจัยหลักที่การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย จะเป็นองค์กรที่ให้บริการกับผู้เดินทางในระบบรถไฟฟ้าส่วนใหญ่ ซึ่งการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย สามารถจัดตั้งบริษัทลูกเพื่อบริหารจัดการระบบจัดเก็บค่าเดินทาง และปรับใช้ระบบ Smart-card   ซึ่งจะเป็นแนวทางในการเพิ่มเงินทุนหมุนเวียนให้กับการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยในอีกแนวทางหนึ่ง

2.4 การปรับโครงสร้างองค์กรในระยะยาว จากภาพรวมของมาตรการในด้านต่างๆ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยจำเป็นต้องปรับปรุงโครงสร้างองค์กรเพื่อให้สอดคล้องกับการดำเนินงาน  ตามมาตรการดำเนินการที่นำเสนอ โดยที่ปรึกษาฯ ได้เสนอให้มีการแบ่งหน่วยงานภายในออกเป็น 4 กลุ่ม ประกอบด้วย1) กลุ่มกิจกรรมด้านการวางแผนและการพัฒนากลยุทธ์ 2) กลุ่มงานวิศวกรรม 3) กลุ่มบริหารงาน และการเงิน และ  4) กลุ่มบริษัทลูก (ประกอบด้วยบริษัทลูก 5 บริษัท คือ บริษัทลูกด้านอสังหาริมทรัพย์ บริษัทลูกด้าน Non-fare Revenue บริษัทลูกด้านการบริหารโครงข่ายและเดินรถ บริษัทลูกด้านระบบตั๋ว และบริษัทลูกด้านระบบ Feeder) โดยการปรับเปลี่ยนรูปแบบองค์กรดังกล่าว จะช่วยสร้างระบบประเมินผลงาน และประสิทธิภาพในส่วนต่างๆ อย่างชัดเจนตามกลุ่มรายได้และกลุ่มรายจ่ายขององค์กร ซึ่งจะส่งผลให้การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยสามารถวิเคราะห์ประสิทธิภาพ ในแต่ละส่วนขององค์กรได้อย่างถ่องแท้ นอกจากนี้ แนวคิดในการพัฒนากลุ่มบริษัทลูกทั้ง 5 บริษัทจะเพิ่มความคล่องตัวให้การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ในการดำเนินงานและสามารถดึงดูดบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถ   ในแต่ละส่วนเข้ามาในองค์กรได้ และยังช่วยให้การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยสามารถพัฒนาระบบตอบแทนพนักงานเพื่อสร้างแรงจูงใจได้

ข้อมูลจาก มติคณะรัฐมนตรี 20 พฤษภาคม 2555

ประเด็นทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศกรีซได้รับความสนใจจากนานาชาติเป็นพิเศษในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ความขัดแย้งในการเมืองกรีซนั้นจะกำหนดทิศทางเศรษฐกิจของประเทศและการแก้ปัญหาหนี้สาธารณะ ซึ่งรวมไปถึงภาพ กว้างๆว่าสหภาพยุโรป กลุ่มยูโรโซน (Eurozone) และเศรษฐกิจโลกจะเดินไปในทิศทางใด

ภาพจาก The Economist

เดิมนั้นกรีซมีปัญหาทางเศรษฐกิจจนทำให้ต้องมีการกู้เงินจากประเทศในสหภาพยุโรป ซึ่งการกู้เงินนี้ควบคุมดูแลโดยทรอยกา (Troika) ที่ประกอบไปด้วยสามหน่วยงาน คือคณะกรรมาธิการยุโรป (European Commision: EC), อีซีบี (European Central Bank: ECB), และไอเอ็มเอฟ (International Monetary Fund: IMF)

ในฐานะเจ้าหนี้ ทรอยกาได้กำหนดแผนเศรษฐกิจให้รัฐบาลกรีซดำเนินตาม หากไม่ทำตามก็จะไม่อนุมัติเงินช่วยเหลืองวดถัดไป

รัฐบาลกรีซที่ผ่านมาเป็นรัฐบาลผสมระหว่าง ND (Néa Dimokratía) และ Pasok ซึ่งทั้งสองนั้นสนับสนุนแนวคิดของทรอยกาและการพัฒนาตัวเลขทางเศรษฐกิจก็เป็นไปตามกรอบที่วางไว้ นานาประเทศจึงผ่อนคลายความกังวลในฐานะการเงินของกรีซได้ในหลายเดือนที่ผ่านมา

ทว่าการที่ ND และ Pasok ทำตามแผนของทรอยกานั้นทำให้ถูกฝ่ายตรงข้ามโจมตีว่าเหมือนเป็นการ “ทุจริต” และ “ขายชาติ” เพราะรัฐบาลขาดอิสระที่จะทำเพื่อประชาชน การดำเนินนโยบายรัฐเข็มขัดตามที่ทรอยกากำหนดนั้นทำให้มีพนักงานรัฐตกงานเป็นจำนวนมาก รัฐได้ปรับลดสวัสดิการของพนักงานลด พนักงานที่ได้รับผลกระทบทางเศรษฐกิจนั้นไม่ได้เงินชดเชยที่เพียงพอ และธนาคารถูกแทรกแซงจากกลุ่มทุนต่างชาติ

เมื่อมีการเลือกตั้งครั้งใหม่ เสียงสนับสนุนพรรค ND และ Pasok นั้นลดลง เนื่องจากนักธุรกิจขนาดย่อม พนักงานเงินเดือน พนักงานราชการ และหลายๆอาชีพที่ได้รับผลกระทบจากนโยบายรัฐบาล ได้เปลี่ยนไปสนับสนุนพรรค Syriza ซึ่งเป็นพรรคที่ประกาศตัวว่าจะไม่ดำเนินตามแผนของทรอยกา ซึ่งนั่นก็จะส่งผลให้กรีซไม่ได้รับเงินช่วยเหลือจากอีซีบีและไอเอ็มเอฟในอนาคต

นโยบายของ Syriza นั้นมุ่งเน้นไปที่การหยุดชำระหนี้ การกระตุ้นการฟื้นตัวของภาคการผลิต เพิ่มการกระจายตัวของรายได้ ปรับระบบธนาคารให้กลับมาเป็นของรัฐ ซึ่งอาจทำให้เกิดความขัดแย้งกับกลุ่มประเทศเจ้าหนี้และอาจถูกถอดถอนออกจากกลุ่มยูโรโซนได้

ซึ่งหากกรีซออกจากกลุ่มยูโรโซนจะก่อให้เกิดปัญหาทางเศรษฐกิจกรีซ และกระทบต่อเศรษฐกิจยุโรป และสุดท้ายรวมไปถึงเศรษฐกิจโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ จึงทำให้นักลงทุนทั่วโลกเกิดความกังวลใจขึ้นอีกรอบว่าโลกอาจเข้าสู่ภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจอีกครั้ง

ภาวะความไม่แน่นอนที่จะเกิดขึ้นต่อเศรษฐกิจโลกนี้เองทำให้ Syriza เชื่อว่าจะสามารถหยุดชำระหนี้และดำเนินนโยบายดังที่วางแผนไว้ได้โดยไม่ถูกถอดถอนจากยูโรโซน เปรียบเสมือนว่ากำลังจับสภาวะเศรษฐกิจยุโรปไว้เป็นตัวประกัน

ภาพจาก BBC

ผลการเลือกตั้งรัฐบาลครั้งล่าสุดนั้นพรรคต่างๆมีจำนวนสมาชิกสภาดังต่อไปนี้

• ND มี 58 ที่นั่ง และพรรคที่ได้เสียงอันดับหนึ่งจะได้ที่นั่งเพิ่มอีก 50 ที่เพื่อความเสถียรของรัฐบาล รวมเป็น 108 ที่นั่ง
• Syriza มี 52 ที่นั่ง
• Pasok มี 41 ที่นั่ง

พรรค ND และ Pasok มีที่นั่งรวมกันในสภาที่ 149 จาก 300 ที่นั่ง ทำให้ไม่สามารถตั้งรัฐบาลได้ ขณะที่ Syriza ซึ่งได้คะแนนเสียงมาเป็นอันดับที่สองนั้นปฎิเสธที่จะเข้าร่วมรัฐบาลอย่างชัดเจน

เมื่อไม่สามารถตั้งรัฐบาลได้ กรีซต้องจัดการเลือกตั้งอีกครั้งหนึ่งในวันที่ 17 มิ.ย.นี้ ซึ่งครั้งนี้หากพรรค Syriza ได้รับเลือกเป็นอันดับหนึ่งก็จะได้ที่นั่งในสภาเพิ่ม 50 ที่นั่ง ทำให้มีสิทธิจัดตั้งรัฐบาลที่มีแนวคิดไม่สอดคล้องกับเจ้าหนี้อย่างทรอยกาได้

เมื่อมองไปยังประเทศ “พี่ใหญ่” ในสหภาพยุโรปอย่างเยอรมนีนั้น ทางนายกรัฐมนตรีหญิง Angela Merkel ได้ออกมายืนยันว่าสมาชิกภาพของกรีซในยูโรโซนนั้นสำคัญมากต่อเศรษฐกิจยุโรป และเชื่อว่าประชาชนกรีซนั้นไม่ต้องการที่จะให้ประเทศออกจากกลุ่มยูโรโซนไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นายกรัฐมนตรีหญิงจึงได้เรียกร้องให้รัฐบาลชั่วคราวกรีซทำประชามติว่าจะออกจากกลุ่มยูโรโซนหรือไม่ก่อนการเลือกตั้งที่จะถึงนี้เพื่อเป็นการตอกย้ำจุดยืนของประเทศ

ในขณะเดียวกันประเทศ “พี่รอง” อย่างฝรั่งเศส ซึ่งพึ่งได้จัดตั้งรัฐบาลใหม่โดย Jean-Marc Ayrault เป็นนายกรัฐมนตรี ได้เสนอแนวคิดที่จะแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจยุโรปโดยเน้นไปที่นโยบายสร้างจากเจริญเติบโตของเศรษฐกิจแทนนโยบายรัดเข็มขัด และได้นำแนวคิดนี้ไปปรึกษากับผู้นำในกลุ่มประเทศสมาชิกก่อนที่การประชุมกลุ่ม G8 จะเริ่มขึ้นในวันศุกร์ที่ผ่านมา

ผลของการประชุม G8 นั้น ประเทศสมาชิกยืนยันว่าการคงอยู่ของกรีซนั้นสำคัญต่อการฟื้นตัวของเศรษฐกิจยุโรปและเศรษฐกิจโลก และมีความสนใจที่จะหาทางสร้างความแข็งแกร่งและการเติบโตในกลุ่มยูโรโซน

แม้ความเห็นของหลายๆประเทศต่อการดำรงอยู่ของกรีซนั้นจะเป็นไปในทางเดียวกัน แต่ความไม่ชัดเจนของนโยบายเชิงปฎิบัตินั้นทำให้หลายๆคนยังไม่อาจนิ่งนอนใจได้ ความไม่แน่นอนสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อจากปัจจัยที่นอกเหนือความคาดหมาย

ลักษณะของกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์

1. การให้บริการสิ่งอํานวยความสะดวกด้านกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ (infrastructure)
2. การให้บริการโครงข่ายกระจายเสียงหรือโทรทัศน์  (network)
3. การให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ (service)
4. การให้บริการแบบประยุกต์ (application)

ข้อมูลแถลงข่าวจาก กสทช.

พ.อ. ดร. นที ศุกลรัตน์ รองประธานกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) และประธานกรรมการกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ (กสท.) กล่าวในงานสัมมนา The Asian Digital TV Implementation Experiences For Media Session โรงแรมดุสิตธานี พัทยา เมื่อวันเสาร์ที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๕ ว่า   การกำหนดลักษณะและประเภทของกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์แล้วเสร็จแล้ว  และอยู่ในขั้นตอนการรับฟังความคิดเห็น โดยได้นำร่างกำหนดลักษณะและประเภทของกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ ขึ้นรับฟังความคิดเห็นบนเว็บไซต์ สำนักงาน กสทช.www.nbtc.go.th แล้ว และจะมีการจัดการรับฟังความคิดเห็นสาธารณะในวันจันทร์ที่ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๕ เวลา ๑๓.๐๐ – ๑๖.๓๐ ณ อาคารหอประชุมชั้น ๒ สำนักงาน กสทช. พหลโยธิน ซอย ๘ (ซอยสายลม) แขวงสามเสนใน พญาไท กรุงเทพมหานคร  

จากนั้นอีก ๑ เดือนหรือในเดือนกรกฎาคม จะเข้าสู่ช่วงการประกาศใช้เพื่อนำประเทศไทยเข้าสู่ช่วงการเปลี่ยนไปสู่โทรทัศน์ระบบดิจิตอลเพื่อประโยชน์สูงสุดของประเทศชาติและสังคมทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง    ทั้งนี้โดยแบ่งลักษณะการประกอบการของกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ออกเป็น ๔ ลักษณะคือ ผู้ให้บริการสิ่งอำนวยความสะดวกด้านกิจการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ (Infrastructure) ผู้ให้บริการโครงข่ายกระจายเสียงและโทรทัศน์ (Network)  ผู้ให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์ (Service) และผู้ให้บริการแบบประยุกต์ (Application)   สำหรับผู้ให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์สามารถเลือกรูปแบบจะเป็นทั้งการให้บริการแบบใช้คลื่นและไม่ใช้คลื่นความถี่ เช่น โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม โทรทัศน์ระบบเคเบิ้ล โทรทัศน์ภาคพื้นดิน เป็นต้น  ซึ่งการให้บริการผ่านคลื่นความถี่  ผู้ให้บริการกระจายเสียงหรือโทรทัศน์แบบใช้คลื่นความถี่จะต้องขอรับการจัดสรรคลื่นความถี่ตามที่ กสทช. กำหนด   

สำหรับเรื่องอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาต ในเบื้องต้นจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียม ๒% ตามที่กฎหมายกำหนด แต่ต่อไปถ้าค่าใช้จ่ายในการกำกับดูแลน้อยลงค่าธรรมเนียมก็อาจจะลดลง    ในเรื่องการพิจารณาเลือกระบบโทรทัศน์ดิจิตอลของประเทศไทยมีปัจจัยร่วมหลักๆ คือ  จำนวน หรือ Capacity ต้องสามารถรองรับผู้ให้บริการได้มากพอในจำนวนที่เหมาะสมรวมถึงต้องสามารถรองรับผู้ให้บริการรายใหม่ได้อย่างเพียงพอ   การเปลี่ยนสู่โทรทัศน์ระบบดิจิตอลต้องคำนึงถึงหลายปัจจัย  ระบบที่เลือกต้องไม่เป็นภาระให้ผู้บริโภค  โทรทัศน์บ้านเราจะต้องใช้ได้กับระบบที่เลือกได้  และยังต้องคำนึงถึงข้อตกลงต่างๆ ที่ประเทศไทยทำกับต่างประเทศ

การปรับเปลี่ยนไปสู่โทรทัศน์ระบบดิจิตอลจะเป็นไปตามกรอบ ๕ ปีของแผนแม่บทกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๕ – ๒๕๕๙   ช่วงที่  ๑ ก.พ. ๒๕๕๕ – ส.ค. ๒๕๕๖ จะดำเนินกระบวนการออกใบอนุญาตโทรทัศน์ระบบดิจิตอล (Digital TV) ช่วงที่ ๑  ระยะที่ ๒ มิ.ย. ๒๕๕๖ – มิ.ย. ๒๕๕๗ ดำเนินกระบวนการออกใบอนุญาต Mobile TV  ระยะที่ ๓ มิ.ย. ๒๕๕๗ – ธ.ค. ๒๕๕๘ จะดำเนินกระบวนการออกใบอนุญาตโทรทัศน์ระบบดิจิตอล (Digital TV) ช่วงที่ ๒  ระยะที่ ๔ เริ่ม ม.ค. ๒๕๕๘ จะเริ่มกระบวนการยุติระบบโทรทัศน์แบบอนาล็อก (Analog Switch-off หรือ ASO) 

เหตุผลการปลดเพราะ “การสื่อสารกับบอร์ด”

นายอำพนให้ข้อมูลว่า คะแนนประเมินผลงานของนายปิยะสวัสดิ์อยู่ในเกณฑ์สูงกว่าค่าเฉลี่ยคือ 4.3 คะแนน แต่กลับมีปัญหาเรื่องการสื่อสารระหว่างกรรมการผู้อำนวยการใหญ่กับบอร์ด โดยเฉพาะในเรื่องนโยบายสำคัญต่างๆ เช่น การตลาด การพัฒนาบุคคลากร จึงตัดสินใจเลิกจ้าง

นอกจากนี้บอร์ดยังแต่งตั้ง นายโชคชัย ปัญญายงค์ รองกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ สายงานกลยุทธ์และพัฒนาธุรกิจให้รักษาการแทน และแต่งตั้งคณะกรรมการสรรหา กรรมการผู้อำนวยการใหญ่คนใหม่ทันที มีนายอารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม ปลัดกระทรวงการคลัง และนายศิลปชัย จารุเกษมรัตนะ รักษาการปลัดกระทรวงคมนาคม ร่วมเป็นกรรมการสรรหา

ยืนยันไร้ปัญหาการเมือง

นายอำพนยืนยันว่า การเลิกจ้างนายปิยสวัสดิ์ไม่มีใบสั่งทางการเมือง เนื่องจากกรรมการ 7 คนได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลชุดที่ผ่านมา จึงไม่มีประเด็นดังกล่าวแน่นอน

นายอารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม ปลัดกระทรวงการคลัง กล่าวในฐานะรองประธานคณะกรรมการ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) หรือบอร์ดการบินไทย ถึงกรณีที่ประชุมบอร์ดมีมติเลิกจ้างนายปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ว่า บอร์ดมีความเป็นผู้ใหญ่และได้พิจารณาไตร่ตรองแล้ว รวมทั้งต้องมีส่วนรับผิดชอบในการตัดสินใจทุกอย่าง แม้ผลงานของนายปิยสวัสดิ์ที่ผ่านมา จะเป็นที่น่าพอใจ แต่ก็ต้องพิจารณาถึงแนวโน้มการดำเนินงานและผลประกอบการในอนาคตด้วย

สหภาพชี้ “ขัดแย้งส่วนตัว”

นางแจ่มศรี สุขโชติรัตน์ ประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจ การบินไทย ให้ความเห็นว่า การเลิกจ้างนายปิยสวัสดิ์เป็นความขัดแย้งส่วนตัวกับนายอำพน ที่ไม่พอใจนายปิยสวัสดิ์เป็นการส่วนตัว เบื้องต้นสหภาพฯเตรียมเคลื่อนไหวไปกระทรวงการคลัง และ กระทรวงคมนาคม เพื่อขอความชัดเจนในการเลิกจ้างนายปิยสวัสดิ์

ปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์

นายปิยสวัสดิ์จบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์จาก London School of Economics เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานในสมัยรัฐบาลสุรยุทธ์ ก่อนหน้านี้เป็นนักวิชาการด้านพลังงาน และอดีตเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ

นายปิยสวัสดิ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็น กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ บริษัทการบินไทย เมื่อ 18 มิถุนายน 2552 ในช่วงรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยภรรยานายปิยสวัสดิ์ คือนางอานิก อัมระนันทน์ เป็น ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ก่อนหน้านี้ในช่วงรัฐบาลยิ่งลักษณ์บริหารประเทศ ได้มีกระแสข่าวมาตลอดว่าจะมีการเลิกจ้าง หรือ ปลดนายปิยสวัสดิ์

ด้าน ดร.อำพน กิตติอำพน หรือ “ดร.กบ” เป็นอดีตเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) หลังจากหมดวาระได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ในสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ และยังดำรงตำแหน่งนี้มาจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ยังเข้ารับตำแหน่งประธานบอร์ดการบินไทยในสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์เช่นกัน

ที่มา MCOT, Thai PBS, ประชาชาติธุรกิจ

รายชื่อบอร์ดการบินไทย ชุดปัจจุบัน

1. นายอำพน กิตติอำพน ประธานกรรมการ
2. นายจุลสิงห์ วสันตสิงห์ รองประธานกรรมการ
3. นายอารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม รองประธานกรรมการ
4. นายคณิศ แสงสุพรรณ กรรมการ
5. นายประดิษฐ สินธวณรงค์ กรรมการ
6. พลตำรวจเอกเพรียวพันธ์ ดามาพงศ์ กรรมการ
7. นายวีระวงค์ จิตต์มิตรภาพ กรรมการ
8. พลอากาศเอก สถิตย์พงษ์ สุขวิมล กรรมการ
9. พลอากาศเอก หม่อมหลวง สุปรีชา กมลาศน์ กรรมการ
10. นายอภิพร ภาษวัธน์ กรรมการ
11. นายธีรศักดิ์ สุวรรณยศ กรรมการ
12. นายวรเดช หาญประเสริฐ กรรมการ
13. นายจุตินันท์ ภิรมย์ภักดี กรรมการ
14. นายปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ กรรมการ
15. นายศิลปชัย จารุเกษมรัตนะ กรรมการ

ข้อมูลจาก เว็บไซต์การบินไทย

กลยุทธจีน “จูงแพะติดมือ” ความผิดพลาดเล็กน้อยของศัตรูนั้น เราต้องรีบฉวยประโยชน์ไว้ หมายความว่าควรละเอียดอ่อน มากกว่าคิดแต่ภาพใหญ่อย่างเดียว ต้องเล่นรอบกับหุ้นโตเร็วที่แข็งแกร่ง ดีกว่าหุ้นที่เคลื่อนไหวตามตลาดแต่ไปไม่ได้ไกลกว่านั้น แม้ว่าเราเลือกหุ้นดีแค่ไหนก็มีโอกาสผิดพลาดได้ ดังนั้น ควรกระจายพอร์ทอย่างน้อย ๓ ตัวขึ้นไป ทำให้ได้ผลกำไรตอบแทนกลับมาหลายเท่า

สถานการณ์ปัจจุบันค่อนข้างคาดเดาลำบาก ความวุ่นวายของกรีซเป็นแบบ contagion effect คือ กรีซไม่ได้ล้มประเทศเดียวแต่จะลากสเปน อิตาลีล้มไปด้วย มันจะบีบให้เยอรมันต้องตัดสินใจเข้าอุ้มหรือเปล่า? หากเยอรมันไม่กล้าอุ้ม ปล่อยให้ล้มกันหมดเลย สุดท้ายแล้วเยอรมันก็เป็นชาติที่รอดอยู่ดี

มีแนวโน้มเป็นไปได้ทั้ง 2 ทาง เพราะ 2-3 ปีที่ผ่านมานี้ เศรษฐกิจดีที่สุดในโลกไม่ใช่จีนและอินเดีย แต่เป็นเยอรมนี เพราะได้ประโยชน์จากค่าเงินยูโรอ่อน อัตราการว่างงานลดลง เศรษฐกิจก็ขยายตัวดีขึ้น ซึ่งเยอรมันเพิ่งรวมประเทศได้ไม่นาน เพราะฉะนั้น เยอรมันพร้อมที่จะอุ้มกรีซ สเปน อิตาลี หรือไม่ ถ้าถามจริงๆ ประชาชนก็ไม่พร้อมเท่าผู้นำ จึงทำให้เกมนี้ยากที่จะคาดเดา

ท่านสามารถรับฟังข้อมูลกลยุทธ์ในการลงทุนหุ้นโดยละเอียดจากคลิปเสียงด้านล่าง

คลื่นความคิด 96.5

ดร. วัชรัศมิ์ ลีละวัฒน์
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (ITD)

TPP หรือ ความตกลงหุ้นส่วนภาคพื้นแปซิฟิก (Trans-Pacific Partnership) เป็นกรอบความตกลงเขตการค้าเสรีกรอบหนึ่งที่กำลังเจรจากันอยู่ในขณะนี้ และมีความหวังว่าการเจรจาจะสรุปลงได้ภายในปีนี้ การเจรจาการค้าภายใต้กรอบ TPP เริ่มต้นจาก P4 ซึ่งเป็นความตกลงการค้าเสรีระหว่าง 4 ประเทศ ได้แก่ บรูไน ชิลี นิวซีแลนด์ และสิงคโปร์ ที่มีผลบังคับใช้ไปแล้วในปี 2548

หลังจากนั้นในปี 2551 สหรัฐก็มีความสนใจและได้เข้ามาร่วมเจรจาเขตการค้าเสรีกับ P4 และได้ชวนออสเตรเลีย เปรู มาเลเซีย และเวียดนาม เข้าร่วมเจรจาตามลำดับ ต่อจากนั้นญี่ปุ่นก็ได้ประกาศตัวเข้าร่วมอีกประเทศในช่วงการประชุมเอเปคที่ฮาวายในเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมานี่เอง ทำให้ขณะนี้ TPP มีประเทศร่วมเจรจาทั้งหมด 10 ประเทศ ในจำนวนนี้มีประเทศสมาชิกอาเซียนอยู่ 4 ประเทศ คือ บรูไน สิงคโปร์ มาเลเซีย และเวียดนาม

เป้าหมายของ TPP ก็เหมือนกับเป้าหมายของเอฟทีเอทั่วไป คือต้องการลดอุปสรรคทางการค้าสินค้าและบริการระหว่างกัน ต้องการส่งเสริมสนับสนุนการลงทุนระหว่างกัน รวมทั้งตั้งใจที่จะร่วมมือกันในการปรับกฏระเบียบมาตราฐานต่างๆ เช่น มาตรฐานสิ่งแวดล้อม มาตรฐานแรงงาน ให้มีความสอดคล้องกัน

เนื่องจากสหรัฐเป็นคู่ค้าสำคัญของทุกประเทศ สหรัฐจึงมีบทบาทอย่างมากในการเจรจากรอบ TPP มีการวิเคราะห์กันว่าเหตุผลที่สหรัฐให้ความสำคัญกับ TPP เป็นเพราะเหตุผลทางการเมืองมากกว่าเหตุผลทางเศรษฐกิจ จริงอยู่ที่อาเซียนจะรวมตัวกันเป็น AEC จึงเป็นแม่เหล็กดึงดูดความสนใจของนักธุรกิจอเมริกันให้ทำการค้าและลงทุนในภูมิภาคอาเซียน แต่สิ่งสำคัญมากไปกว่านี้ก็คือ สหรัฐต้องการที่จะกันท่าจีน ซึ่งมีอิทธิพลค่อนข้างมากในภูมิภาค เพราะมีส่วนร่วมอยู่ใน อาเซียน+3 และอาเซียน+6 ในขณะที่สหรัฐไม่มี ฉะนั้นสหรัฐจึงจำเป็นต้องผลักดัน TPP อย่างสุดแรง เพื่อเป็นช่องทางที่จะทำให้ตนเองมีบทบาทมากขึ้นในอาเซียน

ภาพจาก texasturtle

ถ้าถามว่าไทยควรเข้าร่วมเจรจา TPP กับประเทศคู่ค้าอีก 10 ประเทศหรือไม่ ผมคิดว่าเราควรรีบเข้าไปเจรจาในกรอบนี้โดยด่วน ขอย้ำว่าการเข้าร่วมเจรจาไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องยอมรับข้อตกลงเสมอไป ถ้าเจรจากันไม่ได้ก็ไม่ต้องมีความตกลงกัน เขตการค้าเสรี TPP ก็ไม่มีผลเท่านั้นเอง

การที่เราเข้าร่วมการเจรจา จะทำให้ไทยมีส่วนร่วมในการผลักดัน ไทยจะมีเสียงที่จะต่อรองในประเด็นต่างๆที่เป็นที่น่ากังวล เช่น การค้าบริการ ทรัพย์สินทางปัญญา และมาตรฐานสิ่งแวดล้อม เป็นต้น ในประเด็นการค้าบริการ สหรัฐต้องการให้มีการเจรจาแบบ Negative list approach หมายถึงระบุเฉพาะสาขาบริการที่ไม่ต้องการเปิดเสรี สาขาที่ไม่ระบุจะต้องเปิดเสรีให้ประเทศคู่เจรจา สำหรับประเด็นทรัพย์สินทางปัญญา สหรัฐต้องการให้คุ้มครองอย่างเข้มงวดมากขึ้นและยืดระยะเวลาคุ้มครองสิทธิบัตรและลิขสิทธ์ให้นานขึ้น ส่วนมาตราฐานสิ่งแวดล้อมก็เช่นเดียวกัน สหรัฐมีจุดยืนที่จะใช้มาตรฐานที่เข้มงวด จนเป็นที่เกรงว่าจะเป็นข้ออ้างในการกีดกันทางการค้า ทั้งนี้ประเด็นเหล่านี้ทำให้ประเทศกำลังพัฒนาที่ร่วมเจรจา TPP มีปฏิกิริยาต่อต้านข้อเสนอของสหรัฐ

นอกจากนี้ หากเข้าร่วมเจรจา ไทยจะเป็นแรงสำคัญแรงหนึ่งที่จะเพิ่มอำนาจต่อรองให้กับประเทศสมาชิกอาเซียน ได้แก่ บรูไน มาเลเซีย และเวียดนาม ซึ่งมีท่าทีไม่เห็นด้วยกับข้อเรียกร้องของสหรัฐในประเด็นที่กล่าวมาอยู่แล้ว และจะช่วยต้านไม่ให้มีการตกลงเกี่ยวกับมาตรฐานและกฏระเบียบที่เข้มงวดเกินไป จนเป็นผลเสียต่อขีดความสามารถในการแข่งขันของสมาชิกอาเซียนที่เข้าร่วมเจรจา ตลอดจนยังเป็นการปูทางทำให้การเจรจาของประเทศสมาชิกอาเซียนอย่าง อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ ที่อาจจะสนใจเข้าร่วม TPP ในอนาคตเป็นไปได้ง่ายขึ้น

แล้วถ้าไทยไม่เข้าร่วมเจรจาล่ะ อะไรจะเกิดขึ้น? บอกคำตอบได้เลยว่ามีแต่เสียกับเสีย ในกรณีที่ความตกลง TPP มีผลบังคับใช้

จริงๆแล้วนอกจากสหรัฐ การลดหรือขจัดอุปสรรคทางการค้าสินค้าและบริการกับอีก 9 ประเทศ จะไม่ค่อยมีผลกับไทยมากนัก เพราะว่าบรูไน มาเลเซีย สิงคโปร์ เวียดนาม ก็อยู่ในอาเซียนด้วยกันกับไทย ญี่ปุ่นก็มี JTEPA กับไทย ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ก็มีการจัดตั้งเอฟทีเออยู่แล้ว ทั้งกับอาเซียนและกับไทยเองในแบบทวิภาคี ส่วนชิลีและเปรูก็กำลังอยู่ระหว่างการเจรจาเขตการค้าเสรีแบบทวิภาคีกับไทย ซึ่งคาดว่าจะสรุปกันได้ภายในปีนี้

ในกลุ่มประเทศที่เข้าร่วมเจรจา TPP ทั้งหมด การมีหรือไม่มีข้อตกลงการค้าเสรีกับสหรัฐ มีผลต่อไทยและประเทศอาเซียนมากที่สุด เพราะสหรัฐเป็นตลาดใหญ่ที่มีอำนาจซื้อสูงและมีประชากรกว่า 311 ล้านคน หากไทยไม่เข้าร่วม TPP เมื่อไหร่ก็ตามที่มีผลบังคับใช้ TPP จะเป็นผลเสียกับไทยมาก เพราะนอกจากจะเสียโอกาสในการขยายตลาดสินค้าออกของไทยแล้ว ยังต้องเสียส่วนแบ่งตลาดไปให้มาเลเซียและเวียดนามไปอย่างมากด้วย สินค้าที่จะได้รับผลกระทบอย่างหนัก เช่น เครื่องใช้ไฟฟ้า ชิ้นส่วนยานยนต์ ส่วนประกอบคอมพิวเตอร์ เครื่องหนัง รวมทั้งสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม เนื่องจากแทนที่สหรัฐจะซื้อสินค้าจากไทยอย่างที่เคยเป็น สหรัฐก็หันไปซื้อสินค้าจากประเทศที่เป็นสมาชิก TPP แทน

เพราะฉะนั้นสำหรับหมากเกมนี้ ขอยืนยันว่าน้ำขึ้นต้องรีบตักเถอะครับ อย่าคิดว่าช้าๆแล้วจะได้พร้าเล่มงามอีกต่อไปเลย

Voice TV