ประเทศจีนติดกับอยู่ในความขัดแย้งระหว่างความสำเร็จอันน่าตื่นตะลึงกับความล้มเหลวอย่างน่าทุเรศ หัวใจของการแก้ปัญหาอยู่ที่ความรับผิดของรัฐและระบบราชการ

โครงการติดตามการเมืองภาคประชาชน คณะรัฐศาสตร์ จุฬาฯ ร่วมกับคณะกรรมการประสานงานองค์กรพัฒนาเอกชนแห่งชาติ (กป.อพช.) จัดเสวนาเรื่อง "ทางแพร่งประชาธิปไตยกับการเมืองที่ใหม่กว่า" ที่ห้องประชุมสมาคมนิสิตเก่า คณะรัฐศาสตร์ จุฬาฯ นำเสนอบทความ โดย ภัควดี วีระภาสพงษ์ และประภาส ปิ่นตบแต่ง

"การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงต้องมาจากเบื้องล่างในเวลาของนาฬิกาทราย ไม่ใช่เป่านกหวีดแล้วยัดเยียดความเปลี่ยนแปลงจากเบื้องบน"

ขณะที่ความสนใจต่อโอลิมปิกเกมส์ที่กรุงปักกิ่งกำลังพุ่งเป้าไปที่ปัญหาสิทธิมนุษยชนและปัญหาสิ่งแวดล้อม แต่กลับไม่มีผู้สันทัดกรณีคนใดชี้ให้เห็นว่า การเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ ทำให้จีนเซ็นสัญญากับปิศาจทุนและบรรลุ "อุดมคติ" เกี่ยวกับกีฬาแบบตะวันตกไปแล้วอีกประเทศหนึ่ง

บทความที่เปิดความงามของจิตใจมีอยู่ในมนุษย์อันไม่จำกัดชนชาติกับภาพสะท้อนคนเล็กๆที่อาจถูกฆ่าให้ตายดับดิ้นเพียงเพื่อเส้นพรมแดนในจินตนาการ

ช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมา บรรษัทธุรกิจเกษตรข้ามชาติได้ผ่าตัดและปรับโครงสร้างภาคเกษตรกรรมโลกอย่างขนานใหญ่ โดยอาศัยอำนาจเหนือตลาดโดยตรงและใช้รัฐบาล ธนาคารโลก ไอเอ็มเอฟและองค์การการค้าโลกเป็นเครื่องมือโดยอ้อม บรรษัทเหล่านี้เข้าไปเปลี่ยนแปลงวิถีการเพาะปลูกและการจัดจำหน่ายทั่วโลก ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นส่งผลให้เกิดกำไรอย่างน่ามหัศจรรย์ ในขณะเดียวกันก็ทำให้ความอดอยากในโลกเลวร้ายลงและวิกฤตการณ์กลายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้